| Zawód pośrednik |
|
|
|
Współczesne pośrednictwo datuje swój rozwój od końca lat osiemdziesiątych, kiedy to nastąpiła w Polsce transformacja ustrojowa, która zaowocowała rozpoczęciem rozwoju gospodarki rynkowej. Na powstającym rynku nieruchomości pojawiła się potrzeba obsługi przeprowadzanych na nim transakcji przez profesjonalnych rzeczoznawców majątkowych, zarządców nieruchomości i pośredników w obrocie nieruchomościami. Z uwagi na szerokie w początkowym okresie możliwości wykonywania zawodu, przez często przypadkowe, niewykwalifikowane osoby, ustawodawca, wzorem innych państw zabezpieczył dostęp okazjonalnych osób do wykonywania zawodu i wprowadził odpowiednie wymagania wobec kandydatów, wskazując równocześnie proces uzyskiwania wprowadzonej licencji i profesjonalnego wykonywania zawodu pośrednika w handlu nieruchomościami. Funkcjonowanie zawodu pośrednika w obrocie nieruchomościami zostało zatem po raz pierwszy kompleksowo uregulowane przepisami ustawy z dn. 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami oraz rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 sierpnia 1998r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami dotyczących działalności zawodowej. W wymienionych przepisach określono prawne definicje zawodu, prawa i obowiązki osób wykonujących ten zawód oraz kryteria odpowiedzialności zawodowej. Wprowadzony został system potwierdzenia kwalifikacji poprzez nadanie licencji zawodowych. Według ustawy pośrednikiem w obrocie nieruchomościami może być osoba fizyczna, legitymująca się licencją zawodową, której uzyskanie warunkuje spełnienie kryteriów określonych w ustawie o gospodarce nieruchomościami, a mianowicie: posiadanie zdolności do czynności prawnych, posiadanie wykształcenia wyższego, ukończenie studiów podyplomowych w zakresie pośrednictwa w obrocie nieruchomościami oraz odbycie praktyki zawodowej. |
| Następny> |
|---|
